Gastgedichten
Als je wilt, kun je mij een gedicht opsturen. Als ik het mooi vind (o hoe subjectief , deze wereld van proza en poëzie) plaats ik het hier. Als het gedicht geplaatst wordt, krijg je daar bericht van. Als het niet geplaatst wordt : een aai en een kus van de wind. Beloofd.
wederkerend
we hebben het over ons
sneeuw en rook van sigaretten
het was koud weet je nog
en warm, we hadden elkaar
woorden werden gebakken
warm gegeten en gedroomd
als afscheid nemen en weten
dat wij elkaar nog eens
terug zouden zien
Stanislaus Jaworski
Geplaatst op: 05-05-08
Met stromen mee
Zo ik iets ben, de wind allicht
die kruipt onder opbollende
zomerjurken, teder eenzame dijen streelt
zich soms vergist en verder gaat
een zeilboot onderweg naar een zee
waar palingen paren, sterven
en tevreden ten ondergaan
dromen van glasaaltjes onderweg
Stanislaus Jaworski
Geplaatst op: 21-04-08
Erosie voor twee
Hoe het geweten verdwaalt in de woestijn
door niet te bewegen in een zandstorm
minder en minder wordt en begraven
Zo raakt een mens afgestompt en groeit
het niet begrijpen van rots en wind
slechts zijn, er mensenlevens over doen
Stanislaus Jaworski
Geplaatst op: 14-04-08
Cantor
Ach,
je stond daar zo gewoon
met een kastanjeblad
gekanteld in je haar
niets zou mooier willen zijn
verbijsterd, met één oog
voor de lens
vermoedde ik reeds de tragiek
dit was het moment
een breekpunt
cantor
hier had ik moeten zijn
zo heb ik het in het gedicht geschreven
nog steeds heel opgewonden
entte ik mijn oog in één van de bomen
waarvoor zij zo moedig stond
ik wilde zekerheid hebben.
Jan Anton Gilles
Geplaatst op: 01-04-08
Mijmering
En laat mij drijven
op de golven
van de zee,
Waarin ik leg
al dat mij niet
laat zijn,
mij vasthoudt waar
ik ben.
Dan drijf ik zonder
een herinnering
aan pijn,
naar overal,
naar nergens
en naar jou
Juul Baars
Geplaatst op: 31-03-08
Adem
Mogen we huilen
op de rand van de wereld
aan flinterdun draad?
mogen we huilen
golvende rivieren
in zee?
ja, ik mag huilen
met de vissen
in de wolken
want jouw kind schrijft
weemoedig
je naam in wasem
van raam
en telkens
als de zon je uitveegt
kerven wij je terug
in nevel
met onze adem
Wout Joling
Geplaatst op: 31-03-08
Verontheemd (Verte scheppen)
Die afstand nemen, verwijden zich
schampen schijn, doordromen zijn
schrapen rafels van verlangen
af, wezen door niet daar te zijn
onthechting maakt de oorsprong
rijpt gaten van ontjeugding dicht
wis mijn missen van jouw wangen
ontbrekende tijd raakt einders licht.
* Een mij zeer dierbaar gedicht, ik kreeg het toen ik dagen huilde en dacht dat niemand las. Ik heb het zo vaak mis. Dank je Tom.
Margo
Tom Moor
Geplaatst op: 31-03-08
Le rève du printemps
Die droom
waarin ze droomt
een schaduwboom te zijn
in de luwte van een zacht zingend plein
die droom
waarvan ze droomt
klaver en honing te zijn
van die dromen
droomt ze
elke lentedag
en bij't ontwaken
lacht ze
ze lacht zich
elke keer wat mooier.
Jan Anton Gilles
Geplaatst op: 31-03-08
Vooravond
Een avond die vraagt om vroeg
thuis te komen, daar te wachten
op het einde van de week.
Onderweg zijn jonge vrouwen naar
de lente gekust.
Telefoons liggen als slapende
huisdieren in de stoelen.
Ronken nog, warm van onrust.
Verderop ruimt men schapen, een
kaper doodt een stewardess met
messteken, een partij kiest een
voorzitter en neemt hem
zwaaiend op de schouders.
Bij dalende koersen zet een
voetbalclub van schrik de hekken open.
Tumult dat achteloos voortbeweegt
valt stil, laat zich minzaam opbergen
in een avond na elke andere
die voor ieder valt,
zwart van het laatste licht.
Maar anders, en schichtig
als het overslaan van de stem.
Frans Terken
Geplaatst op: 31-03-08
Zeilschip zondag
door een kier van het gordijn zie ik je komen
de zeilen van je uren bol en wijd
ik laat me wiegen door de Zee van Tijd
en vaar op een vertrouwd kompas van dromen
je brengt me naar de vrije, warme, lome
besloten plek waarop mijn aard gedijt
ik koester me in je geborgenheid
voel zachtjes leven door mijn botten stromen
soms, even, weet ik dan hoe ik je haatte
als vaartuig naar verbeten samenzijn
gespannen stiltes, het verminkte praten
maar voelen kan ik hem niet meer, die pijn
zo lang geleden achter me gelaten
zo lang gewend alleen mezelf te zijn
Edith de Gilde
Geplaatst op: 31-03-08
Toen je stilte stuurde
niets
is me liever
dan eenvoudig mooi
het bloemblauw
vers gescand
natuurlijk
in het licht
een meisje
drinkt in stilte woorden
denkt hem goddelijk lief
en ik
ik kan in stilte
niet meer denken
ik kan het denk ik niet
Pom Wolff
Geplaatst op: 31-03-08
Rolprent
herinnering...
nu ik je terugzie daar,
in trapgang A. S. Istanbul
- verlegen lach -
en vluchtig-onrust door
me voel verlangen.
nu, toen was ik alleen
maar cameraman (niets meer);
sinds tuimelen de dagen
snel. en sneller weer,
en zit ik hier dan
- warm - in jou gevangen.
gister-rolprent-avond
overal jou uitgeplukt.
pas vanmorgen
veilig weggeborgen.
(zucht)
Eric Vandenwyngaerde
Geplaatst op: 31-03-08
Pachamama
jaren klimmen
de afstand mildert
vlammen likken mijn lijf
laten schroeivlekken achter
ik ben gestolde aarde
uit het vuurgebluste cocagne
moet ik ogen sluiten
monden dichtsnoeren
ik slik mijn woorden in
krijg een tien
die ik niet verdien
sulferdampen geelzuchten
pachamama orakelt
het dolce far niente
vandaag geen nieuw verhoor
ik kies het allerbeste
al is het amper
een ietsje meer dan niets
dagen dagen uit
langer dan verwacht
wachten de nachten
een laatste woord
het voorlaatste laatste
tekent een happy end
ik zet niemand buitenspel
al doolt in nonsensland
meer dan één verweesd eroskind
Robert Vollekindt
Geplaatst op: 31-03-08
Ode aan de stilte
Als ze tastbaar zal worden
zal de stilte glinsteren
in het tederste licht
vervagen zullen verre geluiden
het stervende woud
zal met dampen en kruiden
zichzelve genezen
regenboogkleuren
zullen haar naam verweven
samen met geuren
van bloesems en tijm
in de nerven van blaren
in de ogen van dieren
in het sap van druiven
zal ze aanwezig zijn
naar het wonder verwijzend
zal ze wonen
in het zaad van de vader
als vrucht van het water
zal ze bestaan
poëzie zal ze heten
taal zal ze worden
onuitputtelijk
Iris Van de Casteele
Geplaatst op: 31-03-08
Schaduwdieren
Avond bij de lamp
onder geellicht en schaduw
jaag ik op zijn dieren
de muur langs
een kraai verdwijnt,
een konijn verschijnt
ze leven uit zijn handen
ribbelbehang als natuurgebied
schichtig snel hun beweging
tot ze terug kruipen in mijn vader.
Erik Demon Spil
Geplaatst op: 31-03-08
Herinnering
Vanochtend viel wind
door mijn raam
die mij zacht wakker kuste
muziek
die zo triest huilde
woorden van veren
wuivend als uilen
zo zacht en licht en stil
dat de poes er niets van merkte
ik heb ze opgevangen
dansende flarden
in een handpalm
vol herinnering aan geluk
dat altijd
is bestemd
om altijd te bewaren
Wout Joling
Geplaatst op: 31-03-08